Er is een moment dat bijna iedereen die kanker van dichtbij meemaakt herkent. Je staat tegenover iemand die net te horen heeft gekregen: kanker. En alles in je zoekt naar woorden die er op dat moment zouden moeten zijn.
Dus je zegt iets als: sterkte. Of: ik ben er voor je. En terwijl je het uitspreekt, voel je al dat het niet helemaal klopt. Dat de woorden te klein zijn voor de situatie.
Wij kennen dat zoeken naar woorden van beide kanten. En precies in dat ongemak ligt het begin van Kankerzaken.
Wij kennen kanker van dichtbij
De één als naaste, de ander omdat ze zelf borstkanker heeft gehad. Twee verschillende ervaringen, maar met hetzelfde zoeken naar woorden. We hebben allebei gezien hoe stil het rond kanker kan worden. En niet omdat mensen niets voelen. Sterker nog, mensen voelen genoeg. Vaak juist heel veel. Ze leven mee, maken zich zorgen en willen iets betekenen. Alleen zijn ze bang om het verkeerde te zeggen.
En dus blijven ze hangen in wat veilig voelt.
Sterkte.
Ik denk aan je.
Laat me weten als ik iets kan doen.
Met cadeaus gaat het vaak net zo. Bloemen en nog meer bloemen. Zoveel bloemen dat je bijna het gevoel krijgt dat je al op je begrafenis bent. Een begrafenis waar iedereen naar de kist roept dat je wel positief moet blijven.
Kanker bestaat ondertussen ook uit het plafond van de behandelkamer dat je op een gegeven moment beter kent dan dat van je eigen woonkamer. Uit formulieren die gewoon ingevuld moeten worden. Uit bijwerkingen waar niemand je van tevoren écht over vertelt. En uit mensen die je aankijken alsof je al half verdwenen bent, of juist alsof je gewoon even verkouden bent.
Het bestaat allemaal naast elkaar.
De angst en de administratie. Het verdriet en de flauwe grappen. Het ziekenhuis en de boodschappen die ondertussen ook gewoon gedaan moeten worden.
En soms schiet je daar ineens van in de lach. Niet ondanks de ernst, maar er middenin.
Humor haalt niets van die ernst weg. Maar geeft soms wel even lucht.
Kankerzaken ontstond vanuit de overtuiging dat humor helpt, uit herkenning en uit de weigering om kanker zachter te maken dan het is. Vanuit alles wat we zelf zagen, voelden en misten.
We verkopen geen beloftes die niemand kan waarmaken
Dus je vind bij ons geen kaart die zegt dat het goed komt. De waarheid is: we weten het niet. Degene die kanker heeft, weet dat als geen ander.
Mooie beloftes maken die werkelijkheid niet minder onzeker. Wat soms wel helpt, is ruimte om het ongemak gewoon op tafel te leggen. Om erover te praten. Erom te lachen of te huilen. Er een harde grap over te maken.
Soms wordt de voorzichtigheid namelijk zo groot dat er helemaal niets meer wordt gezegd. Gesprekken blijven uit. Mensen trekken zich terug omdat ze niet weten wat ze moeten zeggen. En iemand kan zich daardoor alleen voelen in iets wat al zwaar genoeg is.
Terwijl de behoefte vaak heel eenvoudig is: iemand die niet wegloopt zodra het ongemakkelijk wordt.
Voor wie zich hierin herkent
Kankerzaken is er voor mensen die kanker hebben. En voor de mensen om hen heen die niet altijd weten wat ze moeten zeggen, maar ook niet willen verdwijnen.
Niet voor iedereen. Dat klopt.
Voor sommigen werkt humor hier niet. De ander wil juist dat iemand eindelijk eens zegt wat iedereen denkt. Er bestaat geen juiste manier om met kanker om te gaan.
Voor wie zich er wél in herkent, maken we wat we zelf misten: eerlijke producten die het ongemak niet uit de weg gaan en soms precies op het verkeerde moment een lach veroorzaken.
Heb je daar vragen over of ideeën bij? Dan horen we dat graag, mail ons op info@kankerzaken.nl.